• Christha

Koken met mijn trots

Iedereen moet koken, in elk huishouden wordt er bijna elke avond gekookt. Want in de avond moet bij de meeste mensen de warme maaltijd op tafel staan. Bij ons ook, meestal klokslag zes uur. Bijna elke avond doe ik dit samen met mijn grote trotse, Louise!

Vanavond eten wij spaghetti bolognese, een beetje van ons en de rest van Bertolli. Ik leg alle spullen klaar die nodig zijn om de maaltijd te bereiden. Louise pakt zelf de eetkamer stoel. Hier staat ze altijd bij zodat ze goed bij het aanrecht kan komen. Ze schuift hem de keuken binnen, de stoel klemt bij de drempel. "Mama? Wil je helpen?' zegt ze tegen mij. Natuurlijk help ik haar, en til de stoel over de drempel. Samen schuiven we deze aan bij het aanrecht. Ze klimt boven op de stoel, en kijkt naar mij terwijl ik mijn camera in mijn handen heb. 'Lachen!' lacht ze naar mij. En zo schiet ik deze foto, die je hierboven ziet. Ik vertel haar dat mama vandaag ook een paar foto's maakt. Ze kijkt me aan en zegt dan; "Mama, spaghetti maken!' Ik leg mijn camera weg en trek de snijplank naar ons toe. Ik pak een gele paprika, de zaadjes en kop verwijder ik en snij deze in lange repen. Daarna geef ik Louise een boterham mes, zij mag nu snijden. 'In kleine blokjes' vertel ik haar. Met een grote glimlach van trots begint ze in de paprika te snijden. Heel voorzichtig. Dat weet ze inmiddels, want we snijden vaker samen groente.

Ondertussen, bak ik het gehakt en de uien die gesneden zijn. Louise snijdt rustig de paprika, ik begeleid haar en ondertussen maak ik een paar foto's. Dit zijn de mooie momenten met je kind, die je eigenlijk nooit vastlegt. Die voor ons dagelijks terug komen. Ik bewonder mijn dochter, hoe zelfstandig ze hier de paprika snijdt. Ik ben trots, trots dat zij mijn dochter is. Wanneer de paprika is gesneden door Louise en met een beetje hulp van mij, is het tijd om de spaghetti in de pan te doen. Ik geef haar de pan aan, zij vult hem met water. Samen zetten wij hem op het aanrecht en dan mag zij zelf de spaghetti erin doen. Dit vindt ze geweldig. 'VEEL mama! Heel veel!' met haar kleine handjes pakt ze een grote hoeveelheid pasta en doet deze in het water. Daarna volgen er nog wat enkele spaghetti slierten. Ik zet het pan op het vuur, en laat de spaghetti gaar worden. Ondertussen is het gehakt en de groente goed gebakken. Het is tijd om de saus van "bertollie' erbij te pakken. Ik knip de boven kant af. Louise vraagt mij of zij het erin mag doen. Dit doet ze wel vaker. Dus dit keer mag dat ook. Vol trots kijkt ze me kort en daarna voegt ze de saus toe aan ons baksel. Ze roert daarna de saus door het gehakt en groente mengsel. Met een glimlach doet ze dit. Ze vindt het enorm leuk om samen met mama te koken. Ondertussen let ik natuurlijk goed op, want we zijn natuurlijk vlak bij vuur. Gelukkig weet ze heel goed dat dat heet en gevaarlijk is. En als je verbrand dat het heel erg zeer doet. Want deze mama overkomt dat wel eens. En en dan wordt er liefdevol een kus op mijn hand of arm gegeven. Na het roeren, neem ik het van haar over. We schuiven de stoel weer weg van het fornuis en blijft mee kijken wat er gebeurd. Ik giet de spaghetti af de stoom komt omhoog. "Kijk mama! allemaal rook!' Ik glimlach "Ja lieverd, allemaal rook, wel voorzichtig! het is warm' Ze knikt ja. Daarna dekken we samen de tafel, de borden, glazen en bestek alles wordt door Louise gebracht naar de tafel. Daarna plaatsen we de pannen op de tafel en kunnen we eten. 'Eet smakelijk allemaal!' roept Louise aan tafel. Liefs, Christha een hele trotse mama!







40 keer bekeken

© 2019 TrotseOuder by Christha Paassen