• Christha

Sarah

Hoera! Kleine Sarah is geboren op 20 maart 2019! Met 35 weken en 6 dagen liet ze van zich horen. Ik mocht bij deze prachtige geboorte aanwezig zijn. Ik neem jullie graag mee terug naar vannacht.

Leeuwarden - Alles had ik gister avond klaar gelegd kleren, lunch pakketje en natuurlijk de camera. Ik sta momenteel namelijk op een bevalling te wachten die elk moment zou kunnen beginnen. Ik had me voorbereid op de geboorte die mogelijk vannacht zou gaan plaats vinden. 04:14 - Mijn telefoon gaat. Ik kijk op het scherm van mijn telefoon. Ik zie "wendie bevalling' staan. Ohjee! Wendie! Dit kan niet anders zijn dan dat er wat is. Snel neem ik op. Wendie praat rustig tegen mij. 'Heey Christha, ik ben in het ziekenhuis. Met 8 centimeter ontsluiting!' Hoor ik haar met een lach zeggen. HE! denk ik... nu al?! Ik zeg direct 'Ik kom er aan!' Ik spring uit bed, vergeet in alle haast mijn bril. Handig.. Ik loop weer snel terug naar de slaapkamer. Loop daarna snel naar de woonkamer waar het klaar gelegde pakketje op mij staat te wachten. Ik kleed mij vlug aan, en spring in de auto op weg naar het Medisch Centrum Leeuwarden. 04:25 Aangekomen bij het ziekenhuis parkeer ik de auto, en ga via de spoedeisende hulp naar binnen. Verloskamer 4 heeft wendie mij verteld. Op dat moment belt Bernard mij, de papa in spé. 'Christha, ik ben onderweg! Ik kom vanuit Zaandam. Wendie ligt in het ziekenhuis.' Ik lach, ik vertel hem dat ik al bij het ziekenhuis ben en dan Wendie mij al gebeld heeft. Hij is er over 10 minuten vertelde hij me. Ik neem de lift naar boven, ik zeg de nachtverpleging gedag. Ik klop op de deur bij verloskamer 4. Wendie tref ik zittend alleen aan op het bed. Ze weet haar weeën goed weg te zuchten. 'Goeie morgen! Jij bent snel' zegt Wendie tussen haar weeën door. Ik glimlach, natuurlijk! daar ben ik voor, zeg ik haar. We gaan er samen wat moois van maken. Ik hang mijn jas op, pak mijn camera en leg de tas weg. Een kleine 10 minuten later stapt Bernard ook de kamer binnen. Fijn, hij is er! Wendie kan goed de steun gebruiken van haar partner. Bernard doet het ook geweldig, geeft haar drinken, zucht met haar mee en masseert haar rug. Ik zie twee partners die die samen gaan doen, deze bevalling. Uiteindelijk mag Wendie persen, en dat doet ze enorm goed. Langzaam zien we een klein kopje verschijnen, met een beetje haar. Wendie vraagt me of ze een foto mag zien, want ze is erg nieuwsgierig. Dit laat ik haar natuurlijk zien, dit kan een enorme motivatie wezen. Ze kijkt blij verrast en vrijwel direct daarna komt weer een pers wee. Ik neem mijn plaats weer in en fotografeer. 06:50 - Langzaam komt het hoofdje naar buiten, Wauw! Wat een prachtig beeld, en ik mag dit gewoon vast leggen. Ik fotografeer snel achter elkaar dit moment. Haar gezichtje eerst en snel daarna floept haar arm er achter aan. Deze zat bij haar hoofdje, ze heeft het mama dus een beetje lastiger gemaakt. Ik zie Sarah geboren worden, haar vader pakt haar aan en geeft haar door aan haar moeder. Ze wordt bij Wendie op de borst gelegd en er wordt een warme handdoek om haar heen gelegd. Kort daarna krijgt ze ook een mutsje op. Beide ouders zijn trots en gelukkig op elkaar en op hun prachtige dochter. Omdat Sarah met 35 weken en 6 dagen is geboren, komt de kinderarts even bij haar kijken. Ze wordt onderzocht en een klein beetje geholpen. Ze is prachtig roze van kleur en doet het goed. Ze is alleen nog een beetje jong, maar dat komt wel goed, Sarah is een flinke meid van 3185 gram! Tijdens deze onderzoeken pakt ze haar vader beet, een ontzettend ontroerend moment, die ik mag vast leggen. Ze wordt in de couveuse gelegd en zal naar de kinderafdeling gaan. Waar ze nog voor onbepaalde tijd eventjes moet blijven. Een paar extra controle's voor de zekerheid. Ik ga met de trotse vader en het pasgeboren meisje mee. Ook daar maak ik een aantal foto's. Ze mag buidelen bij haar vader, die ongelofelijk trots is op zijn kleine meisje! Dat valt op elke foto die ik maak te zien. Hij geeft haar een kus, de eerste kus op het voorhoofd van zijn kleine meid. Prachtig! Nadat Wendie is klaar gemaakt, wordt ook zij gebracht naar hun meisje. Een emotioneel moment voor Wendie, maar wat is ze trots! Ik zie ze genieten van elkaar en hun gezin. In gedachte is Victoria* ook bij dit moment, hun eerste dochter. Die helaas niet meer bij haar papa en mama mag zijn. Maar wie zeker ook een rol speelt in hun gezin. Het knuffeltje van Victoria* is ook aanwezig en zij dus ook! Ik fotografeer nog eventjes en rond 10:00 neem ik afscheid van Wendie en Bernard. Ik bedank ze nogmaals voor deze mooie dag. En vertel ze dat ze enorm moeten genieten van hun gezin! Lieve Wendie, Bernard en Sarah, ik wens jullie enorm veel liefde en geluk met elkaar toe. Dat alles goed mag gaan. En vooral dat jullie snel thuis mogen genieten, van jullie kleine meid. Gefeliciteerd! Liefs, Christha



i.v.m. met privacy van Sarah zijn er onherkenbaar foto's gebruikt in dit blog.


542 keer bekeken

© 2019 TrotseOuder by Christha Paassen